Miltumoren

Milttumoren vertegenwoordigen 7% van de tumoren die bij honden worden aangetroffen. Ze zijn veel zeldzamer bij katten.

De meest voorkomende tumor van de milt is het hemangiosarcoom. Bepaalde rassen hebben er aanleg voor: de Duitse Herder, de Golden Retriever, de Labrador, de Boxer, de Poedel… maar komt voor bij alle rassen met een overwicht in middelgrote tot grote rassen.

Als het gaat om kwaadaardige tumoren, die ongeveer een op de twee gevallen vertegenwoordigen, is hun prognose vaak slecht. De sterke vascularisatie van de milt zorgt er inderdaad voor dat deze tumoren de neiging hebben om snel te metastaseren.

Een massa op de milt kan uw dierenarts soms voelen tijdens buikpalpatie. Het is ook mogelijk dat zo’n massa zichtbaar wordt gemaakt op röntgenfoto’s, echografie of CT-scan. Meestal worden de massa’s op de milt echter pas laat ontdekt, wanneer dit orgaan scheurt, bij gebrek aan preventieve onderzoeken of suggestieve symptomen. Er is dan sprake van een buikbloeding. Het dier is meestal erg neerslachtig, in shock, heeft bleke slijmvliezen, kan ademhalingsmoeilijkheden hebben en een opgezwollen buik. In dit geval zal met spoed een operatie worden uitgevoerd, met als primair doel het stoppen van de bloeding. Indien nodig kunnen later aanvullende onderzoeken en een verlengingsonderzoek (bloedonderzoek, abdominale en/of cardiale echografie, thoraxfoto’s, enz.) worden uitgevoerd.

In aanwezigheid van een miltmassa is een operatie vereist. Pas na histologische analyse kan de aard van de massa worden bepaald en daarmee de mogelijke diagnose van milthemangiosarcoom worden vastgesteld. Als dit niet voorafgaand aan de operatie is gedaan, maakt de bovengenoemde verlengingsbeoordeling het mogelijk om te weten of er al metastasen zijn en dus om de prognose te verfijnen (die natuurlijk vertroebeld wordt door de bewezen aanwezigheid van metastasen). een chemotherapieprotocol kan dan worden genomen.

Vanwege de grove of weinig suggestieve klinische symptomen herinneren milthemangiosarcomen ons aan het belang van aanvullende onderzoeken als preventieve maatregel bij onze honden vanaf 6 jaar. Idealiter zouden hematologie en echografie van de milt elk jaar moeten worden uitgevoerd.